Is dat een rover in het bos? Het voorleesboek dat eindigt in vijftien sprintjes door de woonkamer

Voorlezen vlak voor bed zou rust moeten brengen. Bij dit boek eindigt het hier steevast in minstens vijftien sprintjes heen en weer door het huis, want zodra je bij de rover komt staat er maar één woord in de tekst: RENNEN! Of ik daarmee faal in het afbouwen van de dag, of mijn kinderen juist hun laatste energie laat verbranden, weet ik nog steeds niet.

Toen ik dit boek leende van de bibliotheek dacht ik wel dat beide kinderen het leuk zouden vinden. Wat ik niet had verwacht, is wat een grote hit het zou worden. In de zes weken dat ik het in huis had, kwam het bijna elke dag uit de boekenkast.

Van rustig voorlezen naar startschot

Het begint precies zoals je hoopt bij een voorleesmoment: samen kijken, aftellen, aandachtig luisteren. En dan zijn er die laatste twee bladzijdes. Zodra je de rover hebt gespot, staat er in de tekst RENNEN! En ja, dat moet je dan ook doen.

Niet eventjes, trouwens. Minstens vijftien keer heen en weer. En wanneer de één stopt, is het de taak van de ander om hem aan te moedigen om weer door te rennen. Ik zeg dan wel aanmoedigen, maar feitelijk komt het neer op: als jij niet rent, dan ben ik sneller.

Dit kende ik al van de drie biggetjes

Deze werking van boeken was niet helemaal nieuw voor me. Mijn oudste verslond rond 2,5 jaar oud twee boeken over de drie biggetjes, en zijn broertje vindt ze nu op diezelfde leeftijd net zo fantastisch. Wanneer de wolf achter de drie biggetjes aan rent, moet je doen alsof je zelf een biggetje bent en heel hard wegrennen.

Het verschil is dat het bij de rover expliciet in de tekst staat. Bij de biggetjes is rennen hun eigen toevoeging aan het verhaal. Net zoals blazen als de wolf dat doet en met je voet tegen de speelbank schoppen en dan al kermend dramatisch op de grond vallen.

Geen zoekboek meer, maar een snelheidsoefening

Terug naar de rover. Elke keer luisteren ze aandachtig naar het hele boek en proberen ze als eerste de rover aan te wijzen op de volgende bladzijde. Daarmee is het bij ons eigenlijk geen zoekboek meer, maar een snelheidsoefening: wie het eerst wijst, mag glunderend naar de ander kijken. Het tellen van de stappen doen we meestal met z’n drieën.

Waar ik in eerste instantie vooral ingenomen was met het prachtige kleurenpalet en de illustraties, blijkt het verhaal dus ook goed op te roepen tot interactie en actie. Het is een fijne tekst om voor te lezen, en een goed boek om op de juiste plekken anticipatie mee op te bouwen.

Het boek

Levina van Teunenbroek — Is dat een rover in het bos?

Zes weken geleend, bijna dagelijks gelezen, en elke keer eindigt het in rennen. Mooi kleurenpalet, illustraties met een eigen stijl, en een tekst die fijn hardop leest.

Flaptekst

In dit zoekboek ga je samen met de dappere hoofdpersoon mee het bos in, op zoek naar de rover. Aftellend van tien naar één duiken er allerlei figuren op. Maar waar zit de rover nu precies verstopt? Sluip verder en tel af tot je haar gevonden hebt. En wat dan? Nou, heel hard rennen, natuurlijk!

Er zit een rover in het bos is een spannend en grappig verhaal vol leerzame elementen als tellen en zoeken. Perfect om voor te lezen aan dreumesen vanaf 18 maanden, maar door het interactieve verhaal ook heel leuk voor kleuters. Emanuel Wiemans maakte de schitterende illustraties.

Bol.com

Meerdere leeftijden, en ook leuk voor mij

Al met al is dit een boek dat meerdere leeftijden aanspreekt en dat ook voor mij als ouder leuk blijft. Zowel mijn peuter als kleuter zit geïnteresseerd te luisteren. Ze doen allebei actief mee.

Ik verwacht niet dat alle kinderen dit boek aangrijpen als aanleiding om te gaan hardlopen. Maar mogelijk lijken er toch een paar op die van mij — en dan weet je nu waar je aan begint als je het boek vlak voor bedtijd openslaat.