Recensie: Het veld van Robert Seethaler

Het veld van Robert Seethaler is een verhaal over leven en dood in Paulstadt. Een verhaal vol emotie en nonchalance, zorgvuldig balancerend op de grens tussen het voor en na.

Het veld synopsis

Een man wordt geboren, raakt gokverslaafd en sterft. Een ander herinnert zich dat haar echtgenoot altijd haar hand vasthield. Iemand anders begrijpt nu eindelijk op welk moment zijn leven voorgoed veranderde. Weer een ander heeft eigenlijk niets meegemaakt en ligt domweg onder de grond, zijn leven ten einde. Een vrouw is met zevenenzestig mannen naar bed geweest, maar was slechts op een van hen verliefd. Een ander was slim genoeg zijn dromen niet te vervullen en weer iemand anders dacht: ik moet hier weg zien te komen. En bleef.

In Robert Seethalers nieuwe roman gaat het over de laatste gebeurtenissen in een mensenleven, dat wat zich niet makkelijk laat vatten. Het is een boek over individuen, allemaal anders, maar ook met elkaar verbonden. Deze doden liggen op het kerkhof van Paulstadt en hun levensverhalen vormen samen een portret van het stadje en geven een onvergetelijk beeld van een samenleving.

Recensie

★★★☆☆ Waarover zou een dode moeten praten? Zou een lezer meer geïnteresseerd zijn in trivialiteiten, wijze bespiegelingen over het leven of de laatste ademhalingen van de overledene? Dat is wat ik me afvroeg voor ik aan Het veld begon. Aan de hand van korte anekdotes laten de doden van Paulstadt je kennismaken met hun stad. Het is een stad gevuld met mensen die zowel het goede als het slechte, hun successen en hun teleurstellingen delen. Zij delen hun verhalen met jou vanuit het graf. Nu zij hun leven hebben voltooid, zijn zij in de juiste positie om op alles terug te kijken en het complete plaatje te zien. Robert Seethaler mengt vakkundig observaties en opmerkingen over het einde en het begin van mensenlevens. Zijn gekozen perspectief maakt dat hij leven en dood op een interessante manier kan verbinden.

Anekdotes

Een goed voorbeeld hiervan is hoe Louise zegt dat alleen zelfmoordenaars en minnaars weten hoe het is om in een rivier te springen wanneer je weet dat die rivier in een afgrond uitmondt. Hanna praat met ons over haar sterfbed alsof ze alle tijd van de wereld heeft. Ironisch genoeg is tijd alles wat ze nog heeft na haar dood. Het contrast met de inhoud van het verhaal - iemands laatste uren die van haar wegglippen - maakt deze anekdote bijzonder.    Soms voelt het verhaal poëtisch aan, zoals wanneer Gerd vertelt over de dood van zijn vader en moeder. De anekdote die me het meest is bijgebleven, is die van Stephanie: ik kon de emotie voelen - meer die van de boer dan die van haarzelf - toen ze haar dochter met hem alleen liet. Soms lees je meer over iemands gedachten dan je wilt weten. Wat ik het meest waardeer aan Het veld is de verschillende stemmen van de vertellers en het brede scala aan emoties dat ze laten zien. Niet elke anekdote is interessant, net zoals je niet elke persoon die je in het echte leven ontmoet interessant vindt.

Leeservaring

Pas toen ik een derde van het boek had gelezen begon ik het verhaal te waarderen. Elke nieuwe persoon, wiens leven ik deelde, zoog me verder het boek in. Springend van hoofd naar hoofd, als een parasiet die de (doden van) Paulstadt overneemt. Het lezen van deze verhalen van de doden geeft je het gevoel dat je leeft. Het voelt als de introductie tot iets groters. Het Veld is geen boek dat ik de meeste mensen zou aanraden; sterker nog, ik zou het niemand die ik ken aanraden. Dat komt vooral omdat het een tijdje duurt voordat je het verhaal begint te waarderen. Tot die tijd kan het boek saai zijn. Maar als je in de stemming bent voor een boek als dit, kan het indruk op je maken.

Geïnteresseerd?

Bestel Het veld via Bol.com (gratis voor Kobo Plus abonnees) of Amazon.

Boekgegevens

Titel: Het veld
Auteur: Robert Seethaler
Vertaler: Liesbeth van Nes
Uitgever: De Bezige Bij
Pagina’s: 240
ISBN (13): 9789403163307
Publicatiedatum: 27 juni 2019

Over de auteur

Robert Seethaler werd in 1966 in Wenen geboren en is de auteur van verschillende romans, waaronder Een heel leven. Hij werkt ook als acteur, onder meer in Paolo Sorrentino’s Youth. Hij woont in Wenen en Berlijn.

Mijn review is van de Engelse vertaling. Met dank aan Picador en NetGalley voor een digitale ARC van deze roman in ruil voor een eerlijke recensie.