De personages in de verhalen deden wat de auteur vaak niet kon doen, wat hij zelf niet zou overleven, zelfs al had hij vele levens. Als gevolg daarvan vestigt de auteur in zijn verhalen de aandacht op misstanden in de samenleving.

Het eerste verhaal, The Story of Class Action, zet de toon voor de rest van het boek. In dit verhaal haalt een landeigenaar met een slecht humeur uit naar de armen die de begrafeniskosten niet kunnen betalen. De hoofdpersoon, Mr. Grove, is een oprecht man, maar hij is slechts één tegen velen. De andere verhalen gaan ook over de kloof tussen arm en rijk. In Bumper Crop voel je je persoonlijk bedrogen door de suikermaatschappij. De titel van de verhalenbundel, Scales of Injustice, beschrijft adequaat het overkoepelende thema van de verhalen. 

De verhalen laten zien hoe het leven was voor de gewone mensen in Taiwan in het begin van de 20e eeuw. De hoofdpersoon in Mr. Snake verkoopt een middel tegen slangenbeten maar heeft geen vergunning. Terwijl anderen geloven dat hij een geweldige dokter is, gebruikt hij statistieken en analyses om het tegendeel aan te tonen. Dit is een van de lichtere verhalen. Een ander leuk verhaal was A Prank LETTER. Sommige verhalen, zoals Hope for the Future en The History of the Rich Clans lezen als middeleeuwse Europese verhalen uit Ierland en Schotland, met het verschil dat ze zich afspelen in Taiwan. 

Mijn favoriete verhaal is The Poor Thing Died, een verhaal dat decennia overbrugt en meer leest als een verhaal dan de verhalen die draaien om incidenten of ontmoetingen. In dit verhaal wordt een jong meisje geadopteerd door een andere familie met als doel dat ze met de zoon van die familie trouwt als ze meerderjarig is. Er gebeuren veel dingen met haar na haar adoptie. Dit verhaal leest makkelijk en vereist niet veel culturele kennis. Het gaat over de waarde van een dochter: is ze echt onbetaalbaar voor iemand?

Als je alle verhalen samen evalueert, krijg je een idee van de wateren die Lōa Hō moest bevaren om misstanden aan de kaak te stellen en toch zijn verhalen gepubliceerd te krijgen in tijdschriften. Zijn subtiele gevoel voor humor en zelfspot komt in veel van de verhalen naar voren, hoewel je dat alleen meekrijgt als je ook de aantekeningen van de vertaler en de introductie van het boek leest. En zelfs met die aantekeningen zal een moderne lezer de ware betekenis van de verhalen niet volledig begrijpen.