De tekeningen en de tekst gaan goed samen. De auteur heeft een vlotte schrijfstijl waarbij de korte zinnen zo zijn weergegeven dat er weinig woorden per regel staan. De beelden zijn luider dan de woorden. Dit spreekt mij aan omdat het anders is dan in de meeste boeken die ik lees. Je vliegt door de pagina’s heen en de mooie illustraties van elineveer brengen je begrip nog een laag dieper. De tekst is als de gedachten die je zou kunnen hebben wanneer je een rondje door een museum loopt, behalve dan dat mijn eigen gedachten toch wel heel anders zouden zijn. Je kijkt door de ogen van een restaurateur die langer naar sommige werken kijkt dan de meeste van ons. 

Manja of de zeven lagen der ziltheid brengt de werken in het museum tot leven; zo’n boek zou voor elk museum moeten bestaan zodat je je beter kunt inleven voor je museumbezoek. Mocht je niet alle kunstwerken kennen, zoals ik, dan kun je ze via de lijst achterin het boek opzoeken tijdens het lezen. Dan zie je meer in de samensmelting van Gustave Courbets Rochers près d’Ornans en L’Origine du Monde dan enkel een tekening van een vagina in combinatie met de aarde die plat op haar rug ligt, met het gebergte opengespreid en het water dat eruit stroomt.